ก่อนหน้านี้มีโอกาสได้ดูเกือบทุกตัวอย่างที่ปล่อยออกมาของ “The End of Oak Street - มหาภัยสุดถนนโอ๊ค” ก็เลยแอบคิดเล่น ๆ ว่าไม้เด็ดของหนังคงหนีไม่พ้นความไซไฟและไดโนเสาร์แน่นอน แต่พอได้ดูจบปุ๊บ กลายเป็นว่าของจริงเขาขายความเป็นหนังครอบครัวเฉยเลย ประเด็นคือมันเวิร์กเอามาก ๆ กลายเป็นชิ้นส่วนสำคัญที่ช่วยเติมเต็มภาพรวมของงานให้ดูมีหัวจิตหัวใจ มากกว่าการเป็นบล็อกบัสเตอร์เล่นใหญ่อลังการอย่างที่หลายเรื่องเขาเป็นกัน

ถ้าต้องให้คำนิยามหนังเรื่องนี้ สำหรับเรา The End of Oak Street ถือเป็นหนังครอบครัวที่ดันมีไดโนเสาร์ใช้ชีวิตอยู่รอบบ้าน เหตุผลที่บอกว่านี่คือหนังครอบครัว เพราะเนื้อแท้ของมันคือการพาเราคนดูไปสำรวจปัญหาที่ซุกไว้ใต้พรมของครอบครัวแพลทท์ ผ่านการโยนหลากสถานการณ์ที่ไม่ปกติขั้นสุดอย่างหมู่บ้านถูกวาร์ปไปสู่โลกดึกดําบรรพ์ ทำให้พวกเขาต้องดิ้นรนหาทางรับมือปัญหาควบคู่ไปกับการเปิดอกพูดคุยกัน

สำหรับไดโนเสาร์ นับเป็นเวลาที่เนิ่นนานเสียจนจำไม่ได้แล้วว่าครั้งล่าสุดที่เราตื่นเต้นและสะพรึงกลัวไดโนเสาร์นั้นเกิดขึ้นเมื่อไหร่ แต่ที่มั่นใจมาก ๆ คือการดู The End of Oak Street ทำให้เรากลับไปรู้สึกอะไรแบบนั้นอีกครั้ง การค่อย ๆ ปรากฏตัวทีละนิดอย่างไม่รีบร้อน ก่อนแกรนด์โอเพนนิ่งได้โคตรดุโคตรอันตราย และในบางสายพันธุ์ก็น่ารักน่าเอ็นดูเหลือเกิน

นอกจากนี้ สิ่งที่ทำให้เราประทับใจ The End of Oak Street เอามาก ๆ คือการหยิบกลิ่นอายยุค 80 มาใช้งานได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ ผสานเข้ากับเทคโนโลยีสมัยใหม่ได้อย่างลงตัว ทั้งในด้านงานสร้าง มุมกล้องการนำเสนอ และดนตรีประกอบ ซึ่งทำให้เซ็ตติ้งของหนังคือปี 1982 ดูมีชีวิตชีวา ยิ่งได้ดูบนจอ IMAX เห็นภาพบรรยากาศหมู่บ้านกลางโลกดึกดําบรรพ์ที่ถ่ายออกมาได้โคตรสวย พร้อมฟังเสียงที่ดังกระหึ่มสะใจ เป็นอีกหนึ่งประสบการณ์ดูหนังที่คุ้มค่าอย่างแท้จริง สมมง Filmed for IMAX

สรุปแล้ว The End of Oak Street ไม่ใช่แค่หนังบล็อกบัสเตอร์ขายความตื่นเต้นแบบฉาบฉวย แต่คือการคารวะเสน่ห์หนังยุค 80 ที่ผสมผสานงานดราม่าครอบครัวเข้ากับการผจญภัยเอาตัวรอดในโลกดึกดำบรรพ์ได้อย่างลงตัว เป็นอีกหนึ่งโปรแกรมประจำสัปดาห์ที่เชียร์ให้ดู โดยเฉพาะใน IMAX ที่คุ้มค่าในฐานะประสบการณ์ขั้นสุดแน่นอน