จากเสียงลือเสียงเล่าอ้างรอบทดสอบ เสียงระงมถึงความสยองเมื่อฉายรอบสื่อในบ้านเรา จนกระทั่งได้ประจักษ์กับตา ยอมรับแต่โดยดีเลยว่า “Lee Cronin’s The Mummy - ลี โครนิน เดอะ มัมมี่” คือหนึ่งในฝันร้ายแห่งปีที่ตอบโจทย์ทุกความคาดหวังไม่เกินจริง!!

The Mummy คือส่วนผสมระหว่าง Poltergeist และ Se7en ไม่เกินจริงตามที่ผู้กำกับ ลี โครนิน ได้กล่าวไว้ เพราะมันมีทั้งเรื่องราวครอบครัว บ้านเฮี้ยนวิญญาณหลอน และการสืบสวน ที่เริ่มต้นจากการตั้งคำถามว่า “เกิดอะไรขึ้นกับเคธี่”

หากไม่มีความลี้ลับฉบับมัมมี่ นี่คือหนังดราม่าครอบครัวที่เนื้อหาชวนหนักอึ้งอยู่ไม่น้อย ทั้งประเด็นการลักพาตัวเด็ก ทรอม่าของสมาชิกครอบครัวและตัวเหยื่อเอง ยิ่งพอสวมสกิลนี้แล้ว บวกกับทีมผู้สร้างเขาบาลานซ์ระหว่างความสยองขวัญ ดราม่า และการสืบสวน ด้วยสัดส่วนกำลังดี ทำให้ The Mummy ฉบับนี้อยู่ในวิถีโมเดิร์นเฮอเรอร์ที่หยิบความคลาสสิกมารีแบรนด์ใหม่ได้โคตรน่าสนใจและดูสนุกมาก

เจือด้วยกลิ่นอายแบบ The Exorcist ผสมดีกรีความโหดแบบ Evil Dead Rise ที่ครั้งนี้ผู้กำกับเบรกแตกกว่าเดิม ไม่ใช่แค่เลือดสาดธรรมดา แต่ยังน่าหวาดเสียว น่าสะอิดสะเอียน และชวนขยะแขยง จากรูปลักษณ์และพฤติกรรมของมัมมี่เคธี่ที่ทำเรากรีดร้องไปตลอดทั้งเรื่อง

เสริมด้วยงานภาพที่ถ่ายเจาะเน้นๆ บวกกับดนตรีประกอบและซาวด์ดีไซน์ที่มิกซ์มาเพื่อบิ้วอารมณ์ขั้นสุด เป็นประสบการณ์ที่สั่นประสาทจนเราหวาดระแวง ยิ่งดูในระบบ IMAX ยิ่งเห็นชัดทุกรายละเอียดความสยอง ทั้งความเกรอะกังและช้ำเลือดช้ำหนองสไตล์ Body Horror แบบเต็มตา

โดยรวมแล้ว Lee Cronin’s The Mummy คือผลงานที่ตอบโจทย์ความต้องการได้ครบเครื่อง กลายเป็นอีกหนึ่งภาพจำบทใหม่ของหนังมัมมี่ที่โดนเส้นเข้าอย่างจัง ถ้าจะติดอะไรอยู่บ้าง คงเป็นช่วงท้ายที่แม้จะป่าช้าแตกสมมงอยู่แล้ว แต่ส่วนตัวแอบอยากให้เครื่องติดจนระเบิดพลังคำสาปสุดเฮี้ยนได้มากกว่านี้อีกนิดนะ สมบูรณ์แบบ!!